14. Pssst, weet jij het al?

Zelfliefde, bla bla bla Je moet eerst van jezelf houden voordat je van een ander kan houden bla bla bla bla. Ik heb ’t altijd maar onzin gevonden. Behoorlijk zweverig ook. Een loze kreet. Eigenlijk vond ik het vooral heel lastig om van mezelf te houden, maar dat zei ik natuurlijk niet hardop. Als je onzeker bent, is zelfliefde gewoon een stap te ver. Dan zie je vooral mooie eigenschappen in een ander in plaats van jezelf. Zie je bij jezelf vooral de verbeterpunten. Inmiddels kijk ik er anders tegenaan. Maar daar is dan wel eerst een burnout en wat zelfontwikkeling voor aan te pas gekomen. Wat bleek, ik had ook best wel een vertekend beeld van zelfliefde. Zelfliefde komt niet pas als je perfect bent. Niemand is perfect en gelukkig maar. En zelfliefde is ook niets narcistisch of egoïstisch. Wat is zelfliefde dan wel? - Je accepteert jezelf zoals je bent - Is nodig om voor jezelf op te komen, voor jezelf te zorgen - Is de basis voor je liefde voor anderen - Gaat samen op met zelfvertrouwen Hoe is mijn zelfliefde gegroeid? Door aan mijn zelfbeeld te werken. Wat ik over mezelf dacht, klopte helemaal niet. Allerlei beperkende overtuigingen over dat ik niet goed genoeg was, of dat ik pas ertoe doe als ik een bepaalde functie heb, noem het maar op. Die gedachtes heb ik aangepakt. Ze klopten niet en hielden me enorm tegen. We doen onszelf zo onnodig veel geweld aan door naar onze interne kritische stemmetjes te luisteren. Als je die aanpakt, krijg je een positiever (en juister!) beeld over jezelf en ga je jezelf meer waarderen. En dus ook meer van jezelf houden. Wat heeft het me allemaal opgeleverd? - Een positiever zelfbeeld - Meer zelfliefde - Meer zelfvertrouwen - Beter voor mezelf opkomen en zorgen - Beter mijn grenzen bewaken - Meer begrip voor mezelf en anderen - Meer liefde voor anderen - Het leven leiden dat ik wil Ben ik nu nooit meer onzeker? Jawel hoor! Alleen herken ik deze gedachten nu sneller en kan ik deze ombuigen voordat het met me aan de haal gaat. En doordat ik milder voor mezelf ben geworden, zal ik minder snel iets ‘stom of dom’ vinden. Ik zal het eerder zien als iets wat niet zo handig was en hier in de toekomt anders mee om proberen gaan, maar zal mezelf niet meer zo op de kop zitten als vroeger. Wil jij dat ook? Mijn belangrijkste lessen heb ik samengebracht in de training Moederschap zonder nonsens. In 4 eenvoudige stappen laat ik je zien hoe jij ook meer zelfliefde en zelfvertrouwen kunt krijgen. Via de mail ontvang je toegang tot de videolessen en via de besloten facebook community houden we een kort lijntje. Je kan daar je vragen stellen (al dan niet anoniem) en elkaar inspireren. Je kan dus zelf bepalen waar en wanneer je de modules behandelt. Wel zo handig als drukke moeder. Geen reistijd, geen stress ivm oppas, gewoon wanneer en waar het jou het beste uitkomt. Ben je er over uit? Ga dan naar: Webshop (sumadevos.nl) . Je kan kiezen om de training zelf te doen, of om je persoonlijk te laten begeleiden door mij (dan kies je de optie met 2 persoonlijke sessies). Deze sessies vinden ook online plaats en kan je zelf met mij inplannen op het moment dat jij het wilt. Heb je nog vragen? Op mijn website www.sumadevos.nl vind je niet alleen meer informatie, maar kan je ook ervaringen lezen van moeders die je al voorgingen. En je kunt me natuurlijk ook appen, mailen of een privé berichtje sturen via Facebook of Instagram. Ik antwoord doorgaans heel snel. Liefs, Suma

9. Een wereld van verschil

“Zoals verwacht loopt alles anders”. Je kent deze uitdrukking misschien wel. Het is o.a. de titel van één van de vele boeken van Berthold Gunster, grondlegger van het omdenken. Als er iets is dat ik inmiddels wel begrepen heb, is dat dat ook zowat de enige realistische verwachting die je kunt hebben: dat het anders kan lopen dan je verwacht. Afgelopen week had ik ook een verwachting. De verwachting dat ik mijn Facebookadvertentie wel eens ff de ether in zou slingeren. Realiteit was toch een tikkeltje anders. Het heeft me uiteindelijk bijna een week gekost. Pretty annoying to say the least. Maar goed, het is wat het is. Je hebt op zo’n moment 3 keuzes - Niks doen - Klagen en je afvragen waarom jou dat nu weer moet overkomen - Dealen met de realiteit en er naar handelen Vroeger bleef ik vaak hangen in waarom iets nou zo was. Ik verzette me tegen de situatie. Helpt natuurlijk geen fluit. En hoe langer je in zo’n situatie blijft hangen, hoe ongelukkiger je wordt. De situatie wordt er niet beter op en je humeur ook niet. Uiteindelijk kwam ik wel in actie, maar ook dan met flinke tegenzin. Kan je een beetje indenken hoeveel energie dit kostte? Maar wat nou als je de situatie accepteert hoe die is en gaat kijken hoe je de situatie kan aanpakken? Zonder te focussen op hoe oneerlijk, hoe makkelijk het had geweest als het anders was of wat dan ook. Maar gewoon: dit is de situatie en ik ga kijken wat er nu nodig is om de situatie te veranderen. Ook al is de uitkomst anders, ik maak het beste van wat mogelijk is. Zonder oordeel. Geen oordeel over jezelf, maar ook niet over de situatie. Hoe zou dat zijn voor je? Mag je dan niet balen of verdrietig zijn als iets anders loopt dan verwacht? Tuurlijk wel. Emoties vertellen je iets. Iets wordt geraakt in jou. Je mag voelen wat je voelt. En vervolgens accepteren wat is en een nieuwe koers bedenken. Want welke koers je ook vaart: het komt altijd goed. Misschien alleen niet op de manier die jij gedacht hebt. Liefs, Suma ♥

Bijna moederdag. Een dag waarop je als moeder misschien toch wel wat verwachtingen hebt. Misschien verwacht je een ontbijtje op bed, of een mooi geknutseld geschenk. Of misschien wel een mooi gekocht geschenk. Maar wat als je verwachtingen niet uitkomen? Hoe voel jij je dan? En aan wie ligt dat dan? Waarom zijn we toch zo boos, verdrietig of teleurgesteld als onze verwachtingen niet blijken te kloppen? Verwachtingen zijn iets persoonlijks. Jij hebt verwachtingen. En dan heb ik het niet over afspraken die je maakt met iemand, maar echt het idee in jouw hoofd over hoe een bepaalde situatie zou moeten zijn. Een ander weet daar vaak niet eens vanaf. Want ‘dat kan hij/zij toch zelf ook wel bedenken?’. Niet dus. En hoef je daar dus ook niet boos om te worden. Waar zou je boos om moeten zijn? Dat de ander je gedachten niet heeft kunnen lezen? Wil je graag iets, geef het dan aan. Vraag erom of regel het zelf. Maar blijven wachten tot een ander telepathisch jouw wens ontvangt, lijkt me niet de beste methode. Dus mama, wil je iets voor moederdag; je hebt nog een week om het aan te geven ♥ Liefs, Suma ♥

Al vanaf mijn 2 e wist ik dat ik mama wilde worden. Dat is één van de weinige dingen waar ik ook nooit over getwijfeld heb. En gelukkig ben ik ook mama mogen worden ♥. Ik zag mezelf altijd als een rustige, zachtaardige vrouw en was goed met baby’s en kinderen, dus ik dacht dat moederschap me wel makkelijk af zou gaan. Easy peasy. Als de baby zou huilen, zou ik gewoon rustig blijven en hem troosten. Simple as that. En als m’n kind iets zou doen wat niet mag, zou ik kalm het gesprek aangaan. Hahaha. Blijkt dus niet zo te werken… Who knew? Dat werd me direct na de geboorte van onze eerste zoon al pijnlijk duidelijk. Hij viel lastig in slaap. Of ja, hij viel eigenlijk alleen op/bij mij in slaap. En dat was nog niet eens het grootste probleem. Het probleem was dat iedereen daar ongevraagde adviezen over ging geven. En dan natuurlijk niet allemaal hetzelfde advies, nee, iedereen had z’n eigen methode. Vreselijk! Daar zat ik dan met m’n eerste hummeltje, doodop en zo onzeker als moeder als ’t maar zijn kon. Totdat ik besloot het op mijn eigen manier te doen. Mijn eigen hart te volgen. Niet makkelijk met alle leden van de moedermaffia om je heen, maar wel DE manier. Áls ik moeders al advies geef, is het alleen nog maar: volg je eigen hart en doe wat goed voelt voor jou. En dat geldt voor alles rondom het moederschap. Laat je niet gek maken door anderen. Die andere moeders doen ook maar wat. En jij hebt er thuis mee te dealen, niet zij. Jij kent jouw kinderen en jouw normen en waarden het beste, niet een ander. Laten we met z’n allen stoppen met die ongevraagde adviezen. Daar wordt niemand gelukkig van. No more momshaming, let’s do #mombracing ♥♥♥ Liefs, Suma

Ik ben altijd een gever geweest, een verzorgend type. Nu nog steeds trouwens, alleen geef ik het nu ook aan mezelf. En zelfs eerst aan mezelf. Dat is wel nieuw. Maar werkt zoveel beter. In eerste instantie voelde het vreemd. Alsof ik met iets heel egoïstisch bezig was. Maar het is allesbehalve egoïstisch. Ik merkte dat hoe meer ik voor mezelf opkwam en voor mezelf zorgde, hoe meer liefde ik voelde voor de mensen om me heen. Liefde moet gedeeld worden. Maar kan alleen als je bij jezelf begint. Dus, zeg nee tegen iets wat je niet wilt doen, zeg ja op een dagje ertussen uit zonder kids, trek je even terug als je dat nodig hebt. Doe alles wat nodig is uit zelfliefde. En zie hoe je liefde voor anderen evenredig groeit aan de liefde voor jezelf. Let love rule ♥